เ ช้ า ที่ เ ธ อ

เธอตื่นมาพร้อมกับความรู้สึกอันเข้มข้นว่า เธอจะต้องใช้มีดจ้วงแทงเขาในเช้าวันหนึ่ง

ความรู้สึกเข้มข้นเหมือนน้ำแดง ที่พอเราเทลงไปในน้ำเปล่าจะเห็นการเคลื่อนที่ของโมเลกุลน้ำตาล หากกินเปล่าจะหวานแสบคอ

เข้มข้นเหมือนแกสที่รั่วออกจาะถังเอ่อเต็มกุ้งกระจายอยู่ในห้องมิดชิด ประกายไฟเพียงเล็กน้อย อาจระเบิดห้องให้เป็นจุณ

เธอรู้สึกเข้มข้นถึงเพียงนั้น รู้ในรายละเอียดถี่ยิบ ราวกับว่าซึมซับวินาทีนั้นนานเนิ่น ดังนั้น ของให้เธอได้มีโอกาสบรรยายถึงสภาพในวันนั้นสักเล็กน้อย

มันเป็นวันที่มีอากาศจ่มใส ท้องฟ้าเป็นสีฟ้า และหมู่เมฆเคลื่อนไปไม่หยุดหย่อนตามแรงลม อากาศอุ่นสบายน่าเดินเล่น ถ้าตากผ้ามันจะแห้งในตอนบ่าย ถ้าเป็นเด็ก เธอจะนอนหลับอุตุ อยู่บนที่นอน

แต่สายวันนั้น เธอคิดอย่างมั่นใจ เธอน่าจะยืนอยู่ที่อ่างล้างจาน อาจกำลังล้าง หรือไม่ก็ยืนลังเลว่าจะล้าง หรือทิ้งมันไว้อย่างนั้นดี แต่เธอยืนอยู่ที่อ่างล้างจาน มีถ้วย ต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่ใช้แล้ว อยู่ในมือ มีดวางอยู่บนที่คว่ำจาน ครั้งล่าสุดที่เธอใช้มันคือตอนที่เธอปอกผลไม้ให้เขาเมื่อวาน

เขาเดินตามหลังเธอมาประมาณ 10 นาที น้ำก๊อกเปิดทิ้งไว้ เสียดังน่ารำคาญ เช้านั้นเธอไม่เปิดวิทยุ ถ้าเปิดจะน่ารำคาญมากขึ้นเป็นสองเท่า

เธอยืนอยู่ตรงอ่างล้างจาน แสงแดดยามสายและลมฤดูร้อนลอยเข้ามาทางบางเกล็ด เธอสวมเสื้อซับในมีลูกไม้ แลกางเกงในสีขาว เขาสวมกางเกงในตัวเดียว ดูอ้วนและน่าเกลียด

เธอบรรยายได้ทุกสิ่ง รูปร่างของเขา วิธีการใช้มีด ตำแหน่งที่แทง เลือดที่พุ่งออกมาจากท้อง จำได้กระทั่งเสียงร้องโอดโอยคร่ำครวญหวนไห้ ถามคำถามกับเธอ

คำถามที่กระทั่งตัวเธอในตอนนี้ ซึ่งอยู่ในอดีตของเหตุการณ์นั้น ก็ไม่อาจตอบได้

ที่แท้คนรักกันก็มักทำร้ายกันโดยไร้เหตุผล มีแต่คำถามที่ไม่มีคำตอบ ถ้าตำรวจสอบสวนเธอจะเล่าเหตุการณ์ได้อย่างละเอียด แต่ไม่อาจทราบแรงจูงใจ

มันลึกลับดำมืดเกินไป จนเธอไม่สามารถค้นพบ

เธอมีเวลาสามวัน (เธอคิดว่าเหตุการณ์จะเกิดในเช้าวันอาทิตย์) ที่จะค้นหาว่าทำไม เธอถึงแทงเขาที่ท้องในวันอากาศดี

เลือดของเขาจะเป็นประกายยามต้องแสดงแดดสาย เธอนึกออกถึงกลิ่นของมัน ความอุ่นของมันด้วยซ้ำ

แต่บางทีอาจเพราะเธอต้องค้นคำตอบว่าทำไมเธอจึงแทงเขา อาจกลายเป็นสาเหตุที่ทำให้เธอแทงเขาก็เป็นได้

ก่อนอื่น เธอต้องค้นให้พบเสียก่อน ว่าทำไมเธอจึงรักเขา มันมีอยู่จริงหรือเปล่า หรือเธออาจอธิบายได้เพียงวิธีที่เธอและเขานัดพบกัน สถานที่ที่ไปเที่ยว หนังที่ไปดู

แต้เธอไม่อาจเข้าใจว่าทำไม

เช่นที่เธอไม่อาจเข้าใจว่าทำไม อีกสามวันข้างหน้า จู่ๆเธอจึงเอามีดแทงเขาล้มลงตายต่อหน้าต่อตา

โดยไม่มีความรู้สึกผิดใดๆ อยู่ในจิตใจ

นิ ท า น น ก

น ก ไ ร้ ข า

 

ผมเคยได้ยินเรื่องนกไร้ขา

มันได้แต่บินและบิน

เหนื่อยก็นอนในสายลม

ในชีวิตจะลงดินก็เพียงครั้งเดียว  เมื่อถึงวันตาย

 

น ก ไ ม่ มี ปี ก

มีนกปีกหักอยู่ตัวหนึ่ง

นกที่บินไม่ได้

เดินอยู่บนพื้นด้วยสองขา

และเฝ้าฝันถึงฟ้ากว้าง

 

น ก

เขาได้ยินนิทานนกจากที่ไหนสักแห่งเสมอ สัตว์สองขาโบกปีกไปในฟ้ากว้าง กลเท่าไกลก็ไปถึง สุดขอบฟ้า หลังโค้งเมฆ ขอบสายรุ้ง

ในบางครั้งเขาเฝ้าว่าตัวเองเป็นนก ปีกสีขาว และสายลม

แต่บางครั้งเขาเศร้าสร้อย เวลาได้ยินตำนาน นกไร้ขา และนกไร้ปีก

เขาเศร้าสร้อย

ไม่ใช่เพราะสงสารนกไร้ขา หรือนกไม่มีปีก

แต่เพราะที่แท้เขาเศร้าที่ตัวเองไม่ได้ไร้ขาหรือไร้ปีก หากเขาเป็นนก

ปีกเขาคงแข็งแรง และสองขาคงมั่นคง

แต่เขายังคงเสร้าสร้อย เพราะที่แท้เขาคือนกสามัญ ผู้ไม่สมควรจะเศร้าสร้อย

บินไปถึงสุดขอบฟ้าก็ไม่เป็นตำนาน

นิทานนกอันเศร้าสร้อย ทิ้งรสหวานโรแมนติคตรงปลายลิ้น

บางครั้งเขาสงสัย เขาอยากเป็นนกเอที่จะบิน หรือเพื่อเศร้าสร้อยกันแน่

 

น ก ไ ร้ ข า 

 

นกไร้ขาไม่รู้ ความจริงมันตายตั้งแต่แรกบินแล้ว

น ก ไ ม่ มี ปี ก

นกไม่มีปีกพบลูกหมาตัวหนึ่งที่ซุกซนและคิดว่านกน้อยเป็นเพื่อนเล่น

 

แต่นกที่น่าสงสาร เจ้านกปีกหัก พยายามวิ่งหนี ด้วยสองขาที่ไม่คุ้นเคยกับพื้นดิน นกน้อยเปราะบาง และสองปีกที่แตกร้าวก็ล้มลง และตายอย่างเจ็บปวด

 

นกที่บินไม่ได้ นอนตายอยู่บนพื้นและฝันถึงฟ้ากว้างอย่างเดียวดาย

น ก 

 

เขาโบกปีกของตนแล้ว สองปีกแข็งแรง โบยตีสายลม เพื่อเคลื่อนไหวไม่หยุดยั้ง นกไม่รู้ว่าตนเองจะบินไปไหน  เขาบินเพราะเขามีปีก และมีตำนานนกผู้มาก่อนโบยตีดวงวิญญาณอยู่ภายใน เขาคิดถึงนกนางนวลบางตัวที่บินเพื่อที่จะบิน เพื่อที่จะไปให้พ้นจากข้อจำกัด คิดถึงนกที่ตายในสายลม หรือตายบนพื้นดิน

ชะตากรรมของนกไร้ขา และนกไม่มีปีก นั้นเศร้าแต่งดงาม

เขานึกสงสัยในปรารถนาแห่งตนเรื่องเล่าจากปลายปีกของเขานั้น จะเศร้าแต่งดงามหรือไม่ หรือจะเป็นเพียงเรื่องเล่าของนกสามัญ ท่ามกลางนกนับล้านบนโลกนี้

เมื่อเขาโบกปีกบิน ขอบฟ้าเป็นของเรื่องเล่าที่มาไม่ถึงหรือเป็นของสองปลายปีกของเขาในตอนนี้

นกไม่มีคำตอบ มันคงอยู่ในสายลมที่ไหนสักแห่ง เขาควรบินเพื่อค้นหามันไหม

 

น ก

เขาอยากลองเล่าตำนานของตนเอง

มีนกอยู่ตัวหนึ่งซึ่งมีทั้งปีกและขาอันแข็งแรง

แข็งแรงจนบางครั้งเขานึกอยากเด็ดปีก หักขาของตน

เพื่อจะได้เป็นนกไร้ขา อันเดียวดาย และนกไร้ปีกผู้เสร้าสร้อย

แต่เขาไม่เด็ดเดี่ยวพอ ไม่โดดเดี่ยวพอ

เขาจึงได้แต่บินเฉกเช่นนกสามัญทั่วไป

ใช้ชีวิตเยี่ยงนกสามัญ

เหนื่อยก็แวะพักเกาะคอน

ฝันถึงฟ้ากว้างที่เขาไม่เคยไป และมีเรื่อเล่ามากมายในโค้งฟ้าของสองปีก

เขาตายเยี่ยงนกสามัญ และใช้ชีวิตเท่าที่นกสามัญตัวหนึ่งจะใช้ได้

 

 

หยดน้ำ

- หยดน้ำหนึ่งเม็ดร่วงจากฟากฟ้า นับเป็นฝนหรือไม่ -

 

ผมเหม่อมองน้ำหยดน้ำที่หล่นลงกระทบหลังมือ จากนั้นแหงหน้าขึ้นมองท้องฟ้า สบตากับมฆสีเทาหนาหนัก คาดเดาเอาว่าจะมีเม็ดฝนอื่นหล่นลงกระทบใบหน้า ดวงตา ริมฝีปาก หรือต้นแขน

 

แต่เปล่าเลย ไม่มีฝนตกลงมาแม้สักหยดหยาด

 

รวมทั้งไม่มีวี่แววว่าหยดน้ำนี้จะตกลงมาจากที่อื่น เช่นรางน้ำฝน ที่ยื่นพ้นชายคาบ้านสักหลัง หรือหยดน้ำที่ค้างจากต้นไม่สักต้น  รอบตัวผมมีเพียงความแห้งผาก  สรรพสิ่งเหือดสนิท ราวกับถูกดูดน้ำไปจนหมดทั้งร่าง  เว้นแต่เม็ดเหงื่อที่ผุดขึ้นเต็มหลัง

 

ฝนตก ฝนกำลังจะตก ผมอยากกล่าวเช่นนั้น

 

แต่ไม่เลย ไม่มีสายฝน ไม่มีเสียงกระทบสังกะสี เปาะแปะๆ ไม่มีเสียงครั่นคืนของท้องฟ้า ไม่มีกระทั่งหยดน้ำต่อมา

 

มีเพียงหยดน้ำน้อยบนหลังมือที่บัดนี้เลื่อนไหลตัวเองลงไปอยู่ปลายนิ้ว

แล้วหยดลงกระทบพื้น

 

-หยดน้ำหนึ่งเม็ด ร่วงจากฟากฟ้า นับเป็นฝนหรือไม่ –

ผมถามตนเอง

 

-ดอกไม้ที่ปลิดกลีบจนร่วงโรยหมดสิ้น นับเป็นดอกไม้หรือไม่-

-กระจกที่ไม่อาจสะท้อนตัวตนได้อีก นับเป็นกระจกหรือไม่-

-ความฝัน ในขณะลืมตา นับเป็นความฝันหรือไม่-

-สถานที่ใหม่ แต่หลบอยู่ในห้องับ นับเป็นการเดินทางหรือไม่-

-น้ำทะเล มีเพียงรสเค็มหรือไม่-

-เรามองดุตนเอง ไม่รู้จักใบหน้าอัปลักษณ์แปลกประหาดที่สะท้อนกลับ นับเป็นตัวเราหรือไม่-

 

ผมถามคำถามประหลาดทีผมไม่เคยถามเลยตลอดมา ผมยังนับเป็นผมอยู่หรือเปล่า

 

สารภาพตามตรงกระทั่งตัวคำถามก็ไม่อาจเข้าใจได้หมดสิ้น เชื้อเชิญให้ตีความไปตามผู้ได้รับคำถาม

 

บางทีมันอาจเป็นเพียงการนำคำมาต่อกัน แล้วใส่ คำ ใช่ ไม่ใช่ เพื่อเพียงให้กลายเป็นรูปประโยคคำถามที่กลวงเปล่าตั้งแต่เริ่มถาม

 

หรือบางทีการเชื่อมร้อยสรรพสิ่งล้วนขาดไร้ซึ่ความหมาย หยดน้ำไม่ข้องเกี่ยวกับสายฝน ความฝันไม่เกี่ยวกับเปลือกตา ภาพสะท้อนไม่เกี่ยวข้องกับเม็ดฝุ่น กระทั่งใบหน้าก็ไม่เกี่ยวข้องกับตัวตน

 

ถ้าเช่นนั้น ทำไมฝนจึงตกเล่า

 

หยดน้ำหลายเม็ดร่วงลงจากฟ้า นับเป็นฝนหรือไม่

 

เพราะหากแต่ละหยดน้ำไม่ใช่ฝยน สิ่งใดคือสายฝน

 

หรือฝนที่แท้คือกรอบจำกัดของคำ ที่ไม่ได้หมายลงไปในรายละเอียด

 

ไม่มีหยดน้ำที่แท้จริงในสายฝน เช่นนั้นกระทั่งสายฝนคงไม่มีอยู่

 

ไม่มีใบหน้า ในตัวตน กระทั่งตัวตนก็ไม่มีอยู่

 

และที่ผมคิด เป็นเพียงการเล่นคำยักย้ายถ่ายเท ถ้อยคำใหม่ในรูปประโยคเดิม

กลวงเปล่าตั้งแต่ต้น !

 

ในที่สุดผมไม่อาจทราบ เนื่องด้วยฝนตกลงมาแล้ว

 

สูบบุหรี่เดียวดายในห้องแคบๆ

เรื่องนี้เกิดขึ้นในประเทศไทย

 

เขาคิดว่าเขาควรจะตัดสินใจในเรื่องนี้ แต่มีปัจจัยเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้มากมายเกินไป เมื่อเขาตัดสินใจในสิ่งหนึ่งก็มีความหมายถึงการตัดสินใจในปัจจัยอื่นๆด้วย

เขาจึงเพียงสูบบุหรี่เดียวดายอยู่ในห้องแคบๆ

 

เขานึกอยากร้องเพลง แต่ไม่แน่ใจว่าควรจะร้องเพลงอะไร ในอารมณ์แบบนี้ เขาน่าจะร้องเพลงเก่าของคาราวาน แต่เขาอยากร้องเพลงรักของ วิยะดา มันเป็นเพลงของผู้หญิง เพราะฉะนั้นเขาควรจะร้องเพลงของ ชรินทร์ นันทนาคร แต่มันเก่าและแสนเชย เขาสงสัยว่าเพลงของใครจึงจะเหมาะสมในการเปล่งสียงร้องออกไป

เขาจึงเพียงสูบบุหรี่เดียวดายอยู่ในห้องแคบๆ

 

หรืออาจจะเป็นในประเทศญี่ปุ่น

 

เขานึกอยากออกไปข้างนอก ถ้าเขาไปร้านหนังสือ หนังสือพิมพ์ฉบับบ่ายจะยังมาไม่ถึง แต่ร้านอาหารเช้าที่เขาอยากกินปิดไปตั้งแต่ 10โมง ถ้าออกไปกินอะไรตอนนี้ก็ต้องหิวอีกในตอนเย็น หรือถ้าออกไปดื่มกาแฟ มันคงจำทลายการนอนกลางวันของเขาเป็นแน่น วันนี้เป็นวันหยุดวันเดียวในหนึ่งสัปดาห์ ถ้าออกไปเดินห้างต้องแต่งตัวดีๆแต่เขามีแต่เฉพาะเสื้อผ้ายับย่น

เขาจึงเพียงสูบบุหรี่เดียวดายอยู่ในห้องแคบๆ

 

หรืออาจะเป็นประเทศ อังกฤษ

 

เขานึกอยากโทรศัพท์ไปหาเพื่อน แต่ไม่แน่ใจว่าควรจะโทรไปหาเพื่อนที่เพิ่งคุยกันเมื่อวาน หรือโทรหาเพื่อนที่ไม่ได้คุยกันหลายปี ซึ่งอาจเปลี่ยนเบอร์ไปแล้ว หรืออาจจะไม่รับ เพราะเขาเองก็เปลี่ยนเบอร์โทรไปเหมือนกัน หรือเขาควรโทรหาแม่ที่ไม่ได้โทรคุยกันตั้งหลายเดือนแล้ว แม่เอาแต่บ่น ไม่โทรไปจะดีกว่า หรือเขาควรโทรหาหญิงคนรัก คนที่เขารัก น่าจะเหมาะกว่า แต่เขาไม่รู้จะคุยอะไรกับเธอเขาไม่อยากอึกอัก ตะกุกตะกัก ตอนคุยกับเธอ ถ้าเช่นนั้นก็ควรโทรหาคนรักเก่า แต่มันจบไม่ดีนัก เธอคงไม่อยากคุยกับเขา ดีไม่ดี อาจจะพูดจาหยาบคายกับเขาอีกต่างหาก

เขาจึงเพียงสูบบุหรี่อยู่ในห้องแคบๆ

 

หรืออาจจะเป็นประเทศอเมริกา

 

เขานึกอยากหยิบข่าวการปฏิวัติในประเทศเล็กๆนั่นมาตัดสินว่าปัญหามาจากที่ไหน มาจากความชั่วช้าของ นายกรัฐมนตรี หรือประชาชนงี่เง่า ที่เสียผลประโยชน์ ดึงดูดมวลชนให้อออกมาตายบนถนน หรือมันอาจเกิดจากความไม่เช้าใจในระบอบประชาธิปไตย หรือเกิดเพราะความเพิกเฉยของคน หรือเกิดเพราะความผิดพลาดเล็กๆน้อยๆ หรือเกิดจากการคุกคามสื่อ มันอาจจะมาจากปัจจัยทั้งหมด หรือไม่ได้เกิดจากปัจจัยไดๆเลย อาจเป็นเรื่องของดวงเมือง หรือเรื่องที่มันต้องเป็นเช่นนั้น

เขาจึงเพียงสูบบุหรี่อยู่ในห้องแคบๆ

 

หรือเรื่องนี้อาจไม่ได้เกิดขึ้น

 

เราจึงเพียงสูบบุหรี่อยู่ในห้องแคบๆ

และรู้ตัวว่าปอดกำลังเผาไหม้อยู่ภายในเรา แต่ไม่สูบบุหรี่ก็อาจจะเป็นมะเร็งได้ แต่ดารเลิกบุหรี่มีค่าใช้จ่ายสูงมาก เขาจึง……..